ბოლო დღეებში საზოგადოებაში დიდი განხილვის საგანი გახდა თამო ვაშალომიძის სკანდალური განცხადებები და იმ მოვლენების ზედაპირზე ამოსვლა, რომლებმაც ბოლო პერიოდი მის პირად და საზოგადოებრივ ცხოვრებაში დიდი ცვლილებები გამოიწვია. ცნობილი ტელესახე და ინფლუენსერი აღარ ცდილობს თავის მოსაწონად აწყობას ან ემოციების დამალვას — პირიქით, თამო გულწრფელად აღიარებს, რომ შეცდომები დაუშვა და შედეგიც თავადვე მიიღო. მისი თქმით, ეს პროცესი რთული, მაგრამ აუცილებელი გამოცდილება იყო.
ვაშალომიძე აღნიშნავს, რომ ხშირად ადამიანებს გვგონია, თითქოს ჩვენი ნაბიჯები ყოველთვის გამართლებულია, თუმცა რეალობა გარკვეულ მომენტში გვაჩვენებს, სად გადავუხვიეთ გზას. სწორედ ასეთ ეტაპზე აღმოჩნდა თვითონაც და გულწრფელად ამბობს, რომ ამ ყველაფერმა მას ბევრი რამ ასწავლა — პირველ რიგში კი საკუთარი თავის უკეთ გაცნობა. თამო აღნიშნავს, რომ ცხოვრების არც ერთი რთული ეპიზოდი არ მოდის შემთხვევით და ყველაფერს თავისი მიზეზი აქვს, მათ შორის იმ უხილავ გაკვეთილებსაც, რომლებიც მაშინვე არ ჩანს.
მისი თქმით, მასზე დაწერილი მძიმე კომენტარები, ჭორები და გარემო პირობები მისთვის დიდი სტრესის წყარო გახდა, თუმცა ამ ყველაფერს მაინც ძალის მომცემი მხარე ჰქონდა. როგორც ამბობს, მან საბოლოოდ მიხვდა, რომ საკუთარ თავთან გულწრფელობა ყველაზე რთული, მაგრამ ყველაზე სწორი გზაა. მიუხედავად იმისა, რომ უამრავმა სიტუაციამ რამოდენიმე მეგობრისგანაც და საზოგადოების ნაწილისგანაც გაუცხოვება გამოიწვია, თამო მაინც დარწმუნებულია, რომ ყველა გამოცდილება აუცილებელია იმისთვის, რომ ადამიანი უფრო ძლიერი გახდეს.
ვაშალომიძე იმასაც აღნიშნავს, რომ ბოლო დროს განვითარებულმა მოვლენებმა მას სხვა თვალით დაანახვა ადამიანების რეალური სახეები — ვის შეუძლია გვერდში დგომა, ვის რგებს სხვისი პრობლემებით სარგებლობა და ვინ არის უბრალოდ შემოსავლიანი სკანდალის მონადირე. თამო ამბობს, რომ ამ ყველაფერმა მას საბოლოოდ დაანახა, ვისთან ღირს ურთიერთობის გაგრძელება და ვისთან — არა.
მიუხედავად სირთულეებისა, ის ახლა უფრო მშვიდად საუბრობს, რადგან, როგორც თავად ამბობს, ენდობა ცხოვრებას და დარწმუნებულია, რომ ყველაფერი უკეთესობისკენ მიდის. მისი დამოკიდებულება დღეს გაცილებით უფრო დინჯია და საკუთარ მომავალს ოპტიმიზმით უყურებს. თამო კიდევ ერთხელ უსვამს ხაზს, რომ შეცდომების აღიარება სისუსტე კი არა, პირიქით — ძალაა, რადგან ამ გზით ადამიანი თავის თავთან დაახლოებას ახერხებს.
